نشریه قرآنی سراج منیر

نشریه قرآنی سراج منیر گامی است ناچیز در مسیر نورانی و بی انتهای قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام

نشریه قرآنی سراج منیر

نشریه قرآنی سراج منیر گامی است ناچیز در مسیر نورانی و بی انتهای قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام

نشریه قرآنی سراج منیر
باسمه تعالی
سعی حقیر در این وبلاگ این است که در حد توان آشنایی بیشتری نسبت به ارزشمندترین یادگاران پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) یعنی قرآن کریم و اهل بیت (علیهم السلام) پیدا کنیم و در مسیر بندگی و تقرب به خدای متعال به دامان آن دو ثقل الاهی تمسک جوییم که راهیابی به حقیقت بندگی جز از طریق آن دو ، میسر نمی گردد.(واحد قرآن و عترت علیهم السلام مدرسه حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف)
نویسندگان
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲ خرداد ۹۹، ۰۵:۱۹ - محمد وحدانی
    احسنت
چهارشنبه, ۶ آذر ۱۳۹۲، ۰۶:۲۱ ق.ظ

حسین منی و انا من حسین

 

چرا پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود: حسینٌ منی و انا من حسین؟

پاسخ :

این حدیث در کتب روائی شیعه و اهل سنت آمده است و متن کامل چنین است.

حدّثنى محمّد بن عبداللَّه بن جعفر الحمیرى عن أبى سعید الحسن بن علىّ بن زکریا العدوى البصرى قال حدّثنا عبدالأعلى‏ بن حماد البرسىّ قال حدّثنا وهب عن عبداللَّه بن عثمان عن سعید ابن أبى راشد عن یعلى العامرى انّه خرج من عند رسول اللَّه صلى الله علیه و آله إلى طعام دعى إلیه فإذا هو بحسین علیه السلام یلعب مع الصّبیان فاستقبله النّبىّ صلى الله علیه و آله أمام القوم ثمّ بسط یدیه فطفر الصّبىّ هیهنا مرّة وهیهنا مرّة وجعل رسول اللَّه صلى الله علیه و آله یضاحکه حتّى أخذه فجعل إحدى یدیه تحت ذقنه والاخرى‏ تحت قفائه ووضع فاه على فیه وقبّله ثم قال حسین‏ منّى‏ وأنا من حسین أحبّ اللَّه من أحبّ حسیناً حسین سبط من الأسباط. (1)

این حدیث جزو مشهورترین احادیثی است که از رسول اکرم در حق نواده گرامیش حسین بن علی ، از طریق فریقین نقل شده است. این حدیث را احمد بن حنبل و ترمذی و ابن ماجه از طریق سعید بن راشد از یعلی بن مره نقل کرده و گفته اند که یک روز حضرت پیامبر به مهمانی تشریف می بردند، در راه به امام حسین برخورد کردند که با جمعی از کودکان سرگرم بازی بود. حضرت با مهربانی و خوشروئی او را دنبال کردند تا سرانجام در آغوشش گرفتند، بعد یک دست زیر چانه و دست دیگر به پشت سر او گذارده چهره او را بین دو دست بالا برده، بوسیدند و سپس فرمودند:

«حسین منی و انا من حسین، احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الاسباط »،

«حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند دوست او باد، حسین فرزندزاده ای است از فرزندزادگان انبیاء».

به نوشته آقای بهبودی(محقق و نویسنده محترم) «در میان علمای اهل سنت، که اغلب از شرح و توضیح این گونه احادیث، دانسته و شناخته دریغ می کنند، تنها قاضی عیاض است که در شرح حدیث حسین منی و انا من حسین به معنای اصیل آن اعتراف و تصریح می کند. او می گوید: گویا رسول اکرم با تابش نور وحی، آنچه را بین حسین و قاتلین آن سرور واقع شدنی بود می دانست، و لذا مخصوصا نام حسین را برد و فهماند که او و حسین از حیث وجوب محبت و حرمت تعرض و محاربه، چون شخص واحداند، و رسول خدا به منظور تأکید همین اتحاد و یگانگی فرمودند:هر که حسین را دوست بدارد خدا را دوست داشته، زیرا محبت حسین، محبت رسول خدا، و محبت رسول خدا، محبت خدا است».

معنای قسمت اول روایت معلوم است آنجا که پیامبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ امام حسین ـ علیه السّلام ـ را از خود می داند، زیرا که

امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرزند حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ بوده و این واسطه فرزند پیامبر نیز محسوب می شود، آنگونه که خود

پیامبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ می فرمایند:"هذانِ اِبْنای و ابنا ابنتی .(2)

این دو(حسن و حسین)دو پسر دختر من هستند.

اما سوال بیشتر در مورد قسمت دوم روایت است که چگونه پیامبر خود را از حسین ـ علیه السّلام ـ می داند. پاسخ این است که اینگونه تعبیر در واقع نشانه وحدت کامل، فکری، روحی و مرامی است، پیامبر گرامی اسلام نیم قرن پیش از حادثه کربلا با این فرمایشی خودخواسته اند که نهضت حسینی را تداوم راه خویش نمایند، و دشنان سید الشهداء را، دشمنان و قاتلان خود به حساب آورد، چرا که این دو یک جان در دو بدن و یک خط و فکر و در دو زمان هستند.

"مفهوم بلند دیگری که در این حدیث نهفته است آن است که وجود پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ و آئین و مکتب او در وجود ابا عبدالله تداوم یافته است، آنهم نه تنها تداوم جسمی، بلکه نگهبان دین پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ امام حسین ـ علیه السّلام ـ است،و قیام و شهادت او سبب بقای قرآن و اصل دین رسول خدا است."

اگر که دین مصطفی هنوز در جهان بپاست از آن سر بریده ی تو هست و از نوای تو

خود ابا عبدالله الحسین ـ علیه السّلام ـ در خطبه ای که فلسفة قیام خویش را بیان کرده اشاره فرموده اند که هدف او حرکت در مسیر سیرة پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ و علی ـ علیه السّلام ـ و امر به معروف و نهی از منکر است. اینگونه است که انحرافها زدوده شده و دین خدا پابرجا و استوار می ماند. اینکه گفته اند"ان الاسلام محمدی الحدوث، حسینی البقاء" اشاره به احیاء دین پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ در سایه ی قیام عاشورا است، یعنی پیدایش اسلام، محمدی است، و بقای آن حسینی."

به تعبیر امام خمینی ـ رحمة الله علیه ـ :"با زنده نگه داشتن او (امام حسین) اسلام زنده می شود"انا من حسین" که روایت شده که پیغمبر فرموده است، این معنایش، معنی این است که حسین مال من است و من از او زنده می شوم."

خلاصه ای از سخنرانی آیت الله اعتمادیان در مورد حدیث شریف (حسین منی و انا من حسین(

در کتب شیعه این حدیث مفصل از وجود مبارک رسول اکرم نقل شده و در 2 کتاب از کتب اهل سنت این حدیث شریف آمده است ، که رسول خدا فرمود" حسین منی و انا من حسین" این حدیث شریف پیام های زیادی دارد ، که به چند تا از آنها به طور اختصار اشاره می کنم:

حدیث شریف دو جمله است ، جمله اول (حسین منی) نیازی به توضیح نداره البته حرف زیاد داره حسین منی یعنی حسین وجودش از وجود من است ، اما انا من حسین من از حسنیم یعنی چه ؟ راویان حدیث حرفهای زیادی دارند که یک موردش این هست : که اگر ما مفصل به آن بپردازیم وقت نمی شود ، زمانی که حضرت ابراهیم علیه السلام مامور شد که حضرت اسماعیل علیه السلام را ذبح کند ، آمد در منا و قضایایی که شنیده اید رخ داد ، خطاب شد ای ابراهیم تو امر ما را اجابت کرده ای "قد صدقت الرویا - صافات 104 " کارد را از زیر گلوی فرزندت بردار و این کار را به کس دیگر واگذار کن " و فدیناه بذبح عظیم " کلمه عظیم صفت یک امر مهم است اگر مراد گوسفند باشد از نظر ادبی باید می فرمود "ذبح کریم" نه "ذبح عظیم" ، آن ذبح عظیم کیه ؟

خدا رحمت کنه مرحوم سید ضیاء دری از سخنران های تهران بود ، میاید برود منبر یک جوانی می پرسه حاج آقا معنی این شعر چیه؟ "مرید پیرمغانم ز من مرنج ای شیخ***چرا که وعده تو کردی و او بجا آورد" ؛ گفت پیر مغان ، امیرالمومنین هست و شیخ ، حضرت آدم چرا که خدا به حضرت آدم فرمود سراغ گندم نرو ... مرید پیر مغانم (امیرالمومنین) ز من مرنج ای شیخ (حضرت آدم) *** چرا که وعده توکردی(تو قول دادی گندم نخودری) و او بجا آورد (امیرالمومنین گندم نخورد)و یک عمر از نان جو خورد.

سید ضیاء را سال بعد به همان مجلس دعوت کردند و همان سال از دنیا رفت ، اما جوانی که این سوال رو کرده بود گفت من شب عاشورا سید ضیاء رو دیدیم به من گفت اشتباه کردم گفتم که آدم است و علی ، این جا اومدم دیدم که منظور شاعر چیز دیگست ; مرید پیر مغانم یعنی "آقا سید الشهدا" زمن مرنج ای "حضرت ابراهیم" ، چرا که وعده تو کردی و او بجا آورد "و فدیناه به ذبح العظیم".

امام صادق علیه السلام فرمود: ذبح عظیم جد ما سید الشهداست ، حضرت اسماعیل علیه السلام زنده ماند و از نسل ایشان انبیاء و اوصیایی به دنیا آمدند 17 نبی از نسل حضرت اسماعیل به دنیا آمد و 34 وصی خوب دقت کنید به عدد نماز های واجب و نماز های نافله ، چند رکعت می شود ؟ 51 رکعت ، 51 نبی و وصی از نسل او به دنیا آمد که یکی از آن انبیاء وجودمقدس حضرت خاتم انبیاء محمد مصطفی(ص) بود، اگر ذبح عظیم نبود اسماعیل ذبح می شد ، پیغمبر ما هم که از نسل اسماعیله به دنیا می آمد ؟ دیگه اسماعیلی نبود پس پیغمبر هم خلقتشو از چی گرفته از ذبح عظیم یعنی سید الشهدا "حسین منی و انا من حسین" این یک معنا .

معنای دیگری هم دارد که جنبه عاطفی دارد ، پیغمبر فرمودند مردم حسین از من است و من از حسینم یعنی هردو از یک حقیقتیم ، آنچه در مورد من خدا در قرآن فرموده تمام آنها در مورد حسین ابن علی هم هست مثلا قرآن کریم می فرماید "ان الله و ملائکه یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنو صلو علیه و سلمو تسلیما".

آنچه برای پیغمبر هست برای حسین هم هست چون اتحاد روحی دارند ، در عالم کثرت یکی شده پیغمبر یکی شده حسین ، یکی از خصوصیات پیغمبر این بود "یا ایها الذین آمنو لا ترفع اصواتکم فوق صوت النبی" مبادا در حضور پیامبر صداتونو بلند کنید حرمت پیامبر اکرم رو حفظ کنید ، مردم حسین المنی و انا من حسین مبادا صداتونو برای حسین بلند کنید مبادا به اون بی احترامی کنید حسین منم و منم حسینم .

پی نوشت :

(1) زندگانى حضرت امام حسین علیه السلام ( ترجمه ی جلد 45 بحار الأنوار) ؛ ص290

جامع أحادیث الشیعة (للبروجردی) / ج‏26 / 866

(2) مناقب آل أبی طالب علیهم السلام (لابن شهرآشوب) / ج‏3 / 382 / فصل فی محبة النبی ص إیاهما ..... ص : 381

عمدة عیون صحاح الأخبار فی مناقب إمام الأبرار / النص / 406 / فصل فی مناقب الحسن و الحسین ع ..... ص : 395

الدر النظیم فی مناقب الأئمة اللهامیم / 777 / فصل فی ذکر الحسن و الحسین علیهما السلام ..... ص : 773

کشف الیقین فی فضائل أمیر المؤمنین علیه السلام / النص / 307 / المبحث التاسع عشر فی أولاده ..... ص : 305

بحار الأنوار (ط - بیروت) / ج‏37 / 74 / باب 50 مناقب أصحاب الکساء و فضلهم صلوات الله علیهم ..... ص : 35

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۲/۰۹/۰۶
ابراهیم سامانی

قرآن و امام حسین

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی