نشریه قرآنی سراج منیر

نشریه قرآنی سراج منیر گامی است ناچیز در مسیر نورانی و بی انتهای قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام

نشریه قرآنی سراج منیر

نشریه قرآنی سراج منیر گامی است ناچیز در مسیر نورانی و بی انتهای قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام

نشریه قرآنی سراج منیر
باسمه تعالی
سعی حقیر در این وبلاگ این است که در حد توان آشنایی بیشتری نسبت به ارزشمندترین یادگاران پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) یعنی قرآن کریم و اهل بیت (علیهم السلام) پیدا کنیم و در مسیر بندگی و تقرب به خدای متعال به دامان آن دو ثقل الاهی تمسک جوییم که راهیابی به حقیقت بندگی جز از طریق آن دو ، میسر نمی گردد.(واحد قرآن و عترت علیهم السلام مدرسه حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف)
نویسندگان
طبقه بندی موضوعی
محبوب ترین مطالب
آخرین نظرات
  • ۲ خرداد ۹۹، ۰۵:۱۹ - محمد وحدانی
    احسنت

۲۳ مطلب با موضوع «سراج منیر شماره 7:ذکر» ثبت شده است

يكشنبه, ۱۰ خرداد ۱۳۹۴، ۰۹:۵۵ ب.ظ

یاد خدا پایانی ندارد

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: مَا مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلَّا وَ لَهُ حَدٌّ یَنْتَهِی‏ إِلَیْهِ‏ إِلَّا الذِّکْرَ فَلَیْسَ لَهُ حَدٌّ یَنْتَهِی‏ إِلَیْهِ‏ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْفَرَائِضَ فَمَنْ أَدَّاهُنَّ فَهُوَ حَدُّهُنَّ وَ شَهْرَ رَمَضَانَ فَمَنْ صَامَهُ فَهُوَ حَدُّهُ وَ الْحَجَّ فَمَنْ حَجَّ فَهُوَ حَدُّهُ إِلَّا الذِّکْرَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ یَرْضَ مِنْهُ بِالْقَلِیلِ وَ لَمْ یَجْعَلْ لَهُ حَدّاً یَنْتَهِی إِلَیْهِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَةَ- یا أَیُّهَا الَّذِینَ‏ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثِیراً وَ سَبِّحُوهُ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا ...

حضرت صادق علیه السلام فرمود: هیچ چیز نیست جز آنکه براى آن حدى (و اندازه ‏اى) است که‏ بدان پایان پذیرد مگر ذکر که حدى ندارد تا پایان پذیرد، خداى عز و جل فرائض را واجب کرده و هر که آنها را بجاى آورد همان حد و انتهاى آنها است- و (مانند) ماه رمضان پس هر که آن را روزه دارد همان حد آن است، و (مانند)حج (که واجب است) و هر که حج کرد بپایان رسانده-مگر ذکر که براستى خداى عز و جل به اندک آن راضى نشده و انتها و حدى براى آن قرار نداده که بدان پایان یابد، سپس این آیه را تلاوت فرمود: «اى آنان که ایمان آوردید خدا را بسیار یاد کنید ، و تسبیحش گوئید بامدادان و شامگاهان» (سوره احزاب آیه 41- 42) پس فرمود: خداى عز و جل براى آن حدى که بدان پایان پذیرد قرار نداده است.

الکافی (ط - الإسلامیة) ؛ ج‏2 ؛ ص498

 
۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ خرداد ۹۴ ، ۲۱:۵۵
ابراهیم سامانی
جمعه, ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۴، ۰۴:۰۷ ب.ظ

تفکر

 بسم الله الرحمن الرحیم

الرعد : 3   وَ هُوَ الَّذی مَدَّ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ فیها رَواسِیَ وَ أَنْهاراً وَ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ جَعَلَ فیها زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ إِنَّ فی‏ ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ

و اوست که زمین را گسترانید، و در آن کوه‏ هایى استوار و نهرهایى پدید آورد و در آن از همه محصولات و میوه‏ ها جفت دوتائى [که نر و ماده است‏] قرار داد، شب را به روز مى‏ پوشاند، [تا ادامه حیات براى همه نباتات و موجودات زنده ممکن باشد] یقیناً در این امور براى مردمى که مى‏ اندیشند نشانه‏ هایى [بر توحید، ربوبیّت و قدرت خدا] ست.

**************************

کَتَبَ هَارُونُ الرَّشِیدُ إِلَى أَبِی الْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عِظْنِی وَ أَوْجِزْ  فَکَتَبَ إِلَیْهِ مَا مِنْ شَیْ‏ءٍ تَرَاهُ عَیْنُکَ إِلَّا وَ فِیهِ‏ مَوْعِظَةٌ..

هارون الرشید به امام کاظم علیه السلام نوشت که مرا مختصرا نصیحت کن (پند و اندرزیی بزرگ در قالب جمله ای کوتاه) پس امام علیه السلام برایش نوشتند که هیچ چیزی نیست که چشمت آن را ببیند مگر اینکه موعظه و پندی برای تو در آن چیز وجود دارد.

الأمالی( للصدوق) ؛ النص ؛ ص509 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۶:۰۷
ابراهیم سامانی
دوشنبه, ۲۴ فروردين ۱۳۹۴، ۱۰:۵۶ ق.ظ

خدای مظلوم


یونس : 12   «وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ کَأَنْ لَمْ یَدْعُنا إِلى‏ ضُرٍّ مَسَّهُ کَذلِکَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِفینَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ»

و انسان (منکر دیدار ما) وقتى بلایى به جانش وارد مى‏شود در همه احوال چه به پهلو و چه نشسته و چه ایستاده ما را به یارى خود مى‏خواند، ولى همین که بلایش را دور کنیم مى‏گذرد و مى‏رود مثل اینکه اصلا بلایى به او نرسیده بود (آرى، از ناحیه شیطان و هواى نفس) رفتار زشت اسرافگران در نظرشان جلوه داده شده .

 

الزمر : 49    «فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتیتُهُ عَلى‏ عِلْمٍ بَلْ هِیَ فِتْنَةٌ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ»

انسان چنین است که وقتى گرفتار مى‏شود ما را مى‏خواند و همین که نعمتى به او می دهیم مى‏گوید این از علم خودم به دست آمده لیکن همین نعمت فتنه و آزمایش اوست اما بیشترشان نمى‏ فهمند .

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ فروردين ۹۴ ، ۱۰:۵۶
ابراهیم سامانی