نشریه قرآنی سراج منیر

نشریه قرآنی سراج منیر گامی است ناچیز در مسیر نورانی و بی انتهای قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام

نشریه قرآنی سراج منیر

نشریه قرآنی سراج منیر گامی است ناچیز در مسیر نورانی و بی انتهای قرآن کریم و اهل بیت علیهم السلام

نشریه قرآنی سراج منیر
باسمه تعالی
سعی حقیر در این وبلاگ این است که در حد توان آشنایی بیشتری نسبت به ارزشمندترین یادگاران پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) یعنی قرآن کریم و اهل بیت (علیهم السلام) پیدا کنیم و در مسیر بندگی و تقرب به خدای متعال به دامان آن دو ثقل الاهی تمسک جوییم که راهیابی به حقیقت بندگی جز از طریق آن دو ، میسر نمی گردد.(واحد قرآن و عترت علیهم السلام مدرسه حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف)
نویسندگان
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲ خرداد ۹۹، ۰۵:۱۹ - محمد وحدانی
    احسنت

۱۰۳ مطلب با موضوع «امام شناسی و روایات» ثبت شده است

چهارشنبه, ۱۱ دی ۱۳۹۲، ۰۷:۱۰ ب.ظ

امام رضا(علیه السلام) و قرآن کریم


در شب شهادت امام رئوف و غریب ، عالم آل محمد(صلی الله علیه و آله) به نکته ی بسیار مهمی راجع به قرآن کریم که در کلام این امام بزرگوار آمده است برخوردم که امیدوارم مورد استفاده شما عزیزان قرار گیرد .

التماس دعا  

راز جاودانگی قرآن


الامام الرضا (علیه السلام) هو حبلُ الله المتین، و عروته الوثقی و طریقته المُثلی و لایخلقُ علی الأزمنِة و لایغثَ علی الألسنة لأنّه لم یُجعَل لزمانٍ دون زمانٍ بل جُعل دلیل البرهان والحجّة علی کلّ انسانٍ، لایأتیه الباطل من بین یدیه و من خلفه تنزیل مِن لَدُن حکیم حمید. (مسند الرضا(علیه السلام)، ج 1، ص 309).

وقتی در نزد حضرت امام رضا(علیه السلام) از جایگاه والای قرآن، سخن به میان آمد، آن بزرگوار در پاسداشت برهان و معجزه بودن این کتاب فرمود: «قرآن، ریسمان و رشته مستحکم و دستگیره نیرومند و راه روشن و تعالی بخش خدا است که انسان را به سمت و سوی بهشت رهنمون می شود و از گرفتار شدن به آتش جهنّم نجات می بخشد. این کتاب آسمانی در گستره زمان هرگز کهنگی نخواهد پذیرفت و تلاوت او بر زبان ها دشوار و خسته کننده نیست، راز و رمز این حقیقت آن است که قرآن فقط برای زمان خاصّی و امّت ویژه ای قرار داده نشده، بلکه این کتاب عالی ترین دلیل است برای هر انسانی، و هیچ گاه باطل و کاستی در آموزه هایش راه پیدا نمی کند. بدین سبب که از نزد پروردگار حکیم و ستودنی نازل شده است.

 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ دی ۹۲ ، ۱۹:۱۰
ابراهیم سامانی
چهارشنبه, ۲۷ آذر ۱۳۹۲، ۰۹:۵۰ ق.ظ

عبرت گرفتن در قرآن و روایات

بسم الله الرحمان الرحیم

درسها و عبرتها (قسمت دوم)

امروز می خواهم راجع به اهمیت عبرت و پندگرفتن در قران و حدیث کمی فکر کنیم .

ای کاش علاوه بر ما دیگران ! هم کمی همراه با ما فکر می کردند. بد نیست گاهی به گذشته و عملکرد و روش همیشگی شیطان در دشمنی با مومنان  بخصوص با شیعان و بالاخص با مملکت شیعی کمی بیشتر می اندیشیدیم و تجربیات آنها را چراغ راهمان قرار میدادیم. 

قرآن

 ۱. قَدْ کانَ لَکُمْ آیَةٌ فی‏ فِئَتَیْنِ الْتَقَتا فِئَةٌ تُقاتِلُ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ أُخْرى‏ کافِرَةٌ یَرَوْنَهُمْ مِثْلَیْهِمْ رَأْیَ الْعَیْنِ وَ اللَّهُ یُؤَیِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ یَشاءُ إِنَّ فی‏ ذلِکَ لَعِبْرَةً لِأُولِی الْأَبْصارِ (13)آل عمران

در دو گروهى که (در میدان جنگ بدر،) با هم رو به رو شدند، نشانه (و درس عبرتى) براى شما بود: یک گروه، در راه خدا نبرد مى‏کرد و جمع دیگرى که کافر بود، (در راه شیطان و بت،) در حالى که آنها (گروه مؤمنان) را با چشم خود، دو برابر آنچه بودند، مى‏دیدند. (و این خود عاملى براى وحشت و شکست آنها شد.) و خداوند، هر کس را بخواهد (و شایسته بداند)، با یارى خود، تأیید مى‏کند. در این، عبرتى است براى بینایان! (13)

 

 ۲. لَقَدْ کانَ فی‏ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِی الْأَلْبابِ ما کانَ حَدیثاً یُفْتَرى‏ وَ لکِنْ تَصْدیقَ الَّذی بَیْنَ یَدَیْهِ وَ تَفْصیلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ .یوسف /۱۱۱

در سرگذشت آنها (در سرگذشت یوسف و برادرانش و انبیاء و رسولان گذشته و اقوام مؤمن و بى‏ایمان‏)درس عبرتى براى صاحبان اندیشه بود! اینها داستان دروغین نبود بلکه (وحى آسمانى است، و) هماهنگ است با آنچه پیش روى او (از کتب آسمانى پیشین) قرار دارد و شرح هر چیزى (که پایه سعادت انسان است) و هدایت و رحمتى است براى گروهى که ایمان مى‏آورند!

۳. هُوَ الَّذی أَخْرَجَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ مِنْ دِیارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُمْ أَنْ یَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ فی‏ قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ یُخْرِبُونَ بُیُوتَهُمْ بِأَیْدیهِمْ وَ أَیْدِی الْمُؤْمِنینَ فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الْأَبْصارِ .حشر /۲

او کسى است که کافران اهل کتاب را در نخستین برخورد (با مسلمانان) از خانه‏هایشان بیرون راند! گمان نمى‏کردید آنان خارج شوند، و خودشان نیز گمان مى‏کردند که دِژهاى محکمشان آنها را از عذاب الهى مانع مى‏شود امّا خداوند از آنجا که گمان نمى‏کردند به سراغشان آمد و در دلهایشان ترس و وحشت افکند، بگونه‏اى که خانه‏هاى خود را با دست خویش و با دست مؤمنان ویران مى‏کردند پس عبرت بگیرید اى صاحبان چشم!

۴. إِنَّ فی‏ ذلِکَ لَعِبْرَةً لِمَنْ یَخْشى‏ . نازعات /۲۶ 

در این عبرتى است براى کسى که (از خدا) بترسد!  

 حدیث

غرر الحکم و درر الکلم

قصار کلمات حضرت امیرالمومنین (علیه السلام)

5951 3-  الاعتبار یفید الرّشاد.  پندگیرى (از روزگار) رفتن به راه راست را سود بخشد.

5954 6-  اعتبر تزدجر.  پند گیر تا باز ایستى (از گناهان).

5956 8-  افضل العقل الاعتبار، و افضل الحزم الاستظهار، و اکبر الحمق‏ الاغترار. برترین عقل پند گرفتن است، و برترین دوراندیشى پشت قوى کردن، و بزرگترین حماقت فریب خوردن است.

5961 13-  انّما البصیر من سمع ففکّر و نظر فابصر و انتفع بالعبر. جز این نیست که بینا کسى است که بشنود و اندیشه و تفکر کند، و بنگرد و بینا گردد، و از عبرتها سود برد.

5962 14-  اذا احبّ اللَّه عبدا وعظه بالعبر.  هرگاه خداوند بنده‏اى را دوست بدارد، به وسیله عبرتها پندش دهد.

5966 18-  رحم اللَّه امرء تفکّر فاعتبر و اعتبر فابصر.  خدا رحمت کند کسى را که تفکّر کند و عبرت گیرد، و پس از آن که عبرت گرفت بینا گردد.

5969 21-  فى تصاریف الدّنیا اعتبار.  در دگرگونیهاى روزگار عبرت است.

5973 25-  قد اعتبر من ارتدع. به حقیقت که عبرت گرفت کسى که باز ایستاد (از کارهاى خلاف).

5975 27-  کفى مخبرا عمّا بقى من الدّنیا ما مضى منها.  بس است براى آگاه کردن از آینده دنیا آنچه از آن گذشته و رفته است.

5981 33-  لاهل الاعتبار تضرب الامثال. براى عبرت گیرندگان است که مثلها زده مى‏شود.

5985 37-  من کثر اعتباره قلّ عثاره. کسى که پند گرفتنش بسیار باشد، لغزشش کم شود.

5998 50-  ما اکثر العبر و اقلّ الاعتبار.  چه بسیار است عبرتها و چه اندک است پند گرفتنها.

التماس دعا

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ آذر ۹۲ ، ۰۹:۵۰
ابراهیم سامانی
سه شنبه, ۱۴ آبان ۱۳۹۲، ۰۶:۴۷ ق.ظ

سرآغاز

 

«قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الَّذینَ یَعْلَمُونَ وَ الَّذینَ لا یَعْلَمُون‏»سوره زمر/۱۳

بگو: «آیا کسانى که مى‏دانند با کسانى که نمى‏دانند یکسانند؟»

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ آبان ۹۲ ، ۰۶:۴۷
ابراهیم سامانی